Rok 2025 wzmocnił impet rozwoju CCS w Europie, ponieważ postępowały działania na rzecz skalowania tej technologii. Szereg projektów CCS rozpoczął działalność, a kilka uzyskało ostateczne decyzje inwestycyjne, co stanowi wyraźny postęp zarówno we wdrażaniu, jak i w finansowaniu.
Zgodnie z raportem „Global Status Report of CCS”, opublikowanym w październiku 2025 r. przez Global CCS Institute, liczba funkcjonujących projektów wychwytywania i składowania dwutlenku węgla wzrosła o 54% r/r, osiągając łączną liczbę 77 obiektów na całym świecie. Regionami przodującymi w dziedzinie CCS są Ameryka Północna i Europa.
Na całym świecie utrzymuje się duża liczba obiecujących instalacji znajdujących się na różnych etapach rozwoju – łącznie 734, co oznacza wzrost o 17% rok do roku. Całkowita zdolność wychwytu wzrosła do 64 Mt CO2 rocznie, czyli o 25% rok do roku. Według stanu na lipiec 2025 r. zdolność wychwytu instalacji będących w budowie wynosiła 44 Mt CO2 rocznie, a łączna zdolność instalacji ogłoszonych, rozwijanych, budowanych i już działających sięgała 513 Mt CO2 rocznie, co oznacza wzrost o 23% rok do roku.
CCS w Europie
Realizowane obecnie projekty wychwytywania dwutlenku węgla koncentrują się na sektorach wytwarzania energii elektrycznej i ciepła, przetwarzania gazu ziemnego, rafinacji ropy naftowej, produkcji wodoru, amoniaku i nawozów, etanolu, chemikaliów oraz cementu. Branże te są pionierami w dziedzinie technologii wychwytywania – częściowo dlatego, że duże ilości skoncentrowanych strumieni CO2 są kluczowymi czynnikami, które sprawiają, że wychwytywanie jest bardziej opłacalne ekonomicznie.
Projekty będące obecnie w fazie rozwoju lub budowy poszerzają listę sektorów, w których znajduje zastosowanie CCS. Można tu wskazać przetwarzanie odpadów na energię, przemysł celulozowo-papierniczy, hutnictwo żelaza i stali oraz bezpośrednie wychwytywanie dwutlenku węgla z powietrza, co rozszerza zasięg wychwytywania CO2 w całej gospodarce przemysłowej.
Czytaj również: Reforma EU ETS i integracja technologii wychwytu CO2
Lista planowanych projektów świadczy zarówno o wszechstronności łańcucha wartości CCS, jak i o jego stałej ekspansji poza tradycyjne obszary.
Technologia CCS jest dobrze ugruntowana. Przełomowe projekty – takie jak operacja składowania CO2 Sleipner w Norwegii – miały szczególne znaczenie dla Europy, ponieważ jako pionierskie przedsięwzięcia dowiodły, że wychwytywanie dwutlenku węgla na dużą skalę i jego podziemne składowanie mogą skutecznie działać w praktyce.
Tło rozwoju technologii
Aby zrozumieć, jak projekty CCS osiągnęły te wyniki, warto przeanalizować ostatnie 10 lat, skupiając się na rokrocznym wzroście i czynnikach, które miały na niego wpływ. Pozwala to również lepiej ocenić, w jakim kierunku branża będzie rozwijać się w przyszłości. W 2017 r. aktywność w obszarze CCS była umiarkowana, realizowano zaledwie kilka inwestycji. Momentem przełomowym okazał się rok 2018, kiedy deklaracje dotyczące nowych projektów zaczęły szybko rosnąć.
Ten wzrost umacniał się z roku na rok i osiągnął kulminację w postaci bardzo obiecujących wyników w 2025 r. Tendencja wzrostowa była w dużej mierze napędzana wdrażaniem wspierających polityk oraz instrumentów finansowania. W Europie szczególne znaczenie miały pod tym względem unijny Net Zero Industry Act oraz Fundusz Innowacji UE, który zapewnił finansowanie grantowe dla projektów.
Cały artykuł przeczytasz w Magazynie Biomasa:
Tekst: Carlo Maccherini, Global CCS Institute
Zdjęcie: Shutterstock
Newsletter
Bądź na bieżąco z branżą OZE
