Zakończenie 15-letniego okresu wsparcia to jeden z najważniejszych momentów w cyklu życia biogazowni. Dla właściciela instalacji oznacza zmianę warunków ekonomicznych, konieczność ponownego spojrzenia na koszty eksploatacji oraz znalezienia odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób zapewnić rentowną pracę obiektu przez kolejne lata?
Dobrze przygotowana modernizacja pozwala nie tylko wydłużyć okres eksploatacji biogazowni, lecz także zwiększyć jej efektywność, obniżyć koszty produkcji energii i stworzyć dodatkowe źródła przychodów. Warunkiem jest jednak potraktowanie instalacji jako jednego, wzajemnie powiązanego systemu – od biologii procesu, przez technologię i automatykę, aż po jednostkę kogeneracyjną.
Po 15 latach nie wystarczy wymiana pojedynczych urządzeń
Wieloletnia eksploatacja powoduje naturalne zużycie mieszadeł, pomp, podajników, armatury gazowej, systemów automatyki oraz jednostek kogeneracyjnych. Z czasem rośnie liczba awarii, zwiększa się zużycie energii na potrzeby własne, a dostępność części do starszych urządzeń staje się coraz bardziej ograniczona.
Doraźne naprawy pozwalają usuwać bieżące problemy, ale nie zawsze prowadzą do trwałej poprawy wyników instalacji. Dlatego punktem wyjścia do modernizacji powinien być kompleksowy audyt techniczny, technologiczny i biologiczny. Pomogą go przeprowadzić specjaliści, którzy przeanalizują rzeczywistą wydajność instalacji, stabilność procesu fermentacji, sprawność urządzeń, historię awarii, wykorzystanie mocy jednostki kogeneracyjnej oraz koszty eksploatacji.
Na tej podstawie możliwe jest wskazanie elementów, które najbardziej ograniczają produkcję lub generują największe ryzyko przestojów.
Nieprzerwana praca instalacji oznacza wyższe przychody
W przypadku biogazowni najdroższa jest energia, której nie udało się wyprodukować. Każdy nieplanowany postój jednostki kogeneracyjnej, awaria układu podawania substratów czy problem z mieszaniem może oznaczać wymierną stratę finansową.
Modernizacja powinna więc w pierwszej kolejności skupiać się na zachowaniu ciągłości pracy instalacji. Wymiana najbardziej awaryjnych urządzeń, przebudowa układów technologicznych, unowocześnienie sterowania, wdrożenie zdalnego monitoringu oraz zapewnienie dostępu do części krytycznych pozwalają ograniczyć ryzyko długotrwałych przestojów.
>>> KONGRES BIOGAZU 2026 – ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ DZISIAJ! <<<
Istotna jest również optymalizacja zużycia energii na potrzeby własne. Biogazownia może produkować taką samą ilość biogazu, ale osiągać lepszy wynik finansowy dzięki ograniczeniu poboru energii przez mieszadła, pompy, podajniki i pozostałe urządzenia pomocnicze.
Potencjał instalacji często jest większy niż pokazują bieżące wyniki
Po kilkunastu latach pracy wiele biogazowni nie osiąga już parametrów zakładanych na etapie projektu. Przyczyną mogą być zmiany w rodzaju stosowanych substratów, zużycie urządzeń, niewłaściwe mieszanie, osady w zbiornikach, niedostosowane sterowanie lub stopniowe pogorszenie stabilności procesu biologicznego.
Odpowiednio przeprowadzona modernizacja umożliwia odzyskanie części utraconej wydajności bez konieczności budowy nowej instalacji. Czasami największy efekt przynosi nie zwiększanie mocy, lecz poprawa wykorzystania istniejącego potencjału.
Oto mapa biogazowni rolniczych w Polsce!
Warto zatem skorzystać z doświadczenia ekspertów, którzy łączą kompetencje z zakresu biologii, technologii oraz serwisu jednostek kogeneracyjnych. Dzięki temu proponowane rozwiązania nie koncentrują się wyłącznie na jednym urządzeniu, lecz uwzględniają wpływ zmian na funkcjonowanie całego obiektu.
Nowe źródła przychodów
Koniec dotychczasowego systemu wsparcia jest także dobrym momentem na zmianę modelu biznesowego biogazowni. Instalacja nie musi zarabiać wyłącznie na sprzedaży energii elektrycznej.
Dodatkowe możliwości mogą obejmować lepsze wykorzystanie ciepła, optymalizację kosztów zakupu substratów, zagospodarowanie pofermentu, przyjmowanie wybranych materiałów do przetworzenia czy przygotowanie instalacji do produkcji biometanu.
Po zakończeniu okresu wsparcia biogazownia może przejść na model całkowicie rynkowy, sprzedając energię np. w ramach umowy PPA. Innym rozwiązaniem jest przekształcenie instalacji w biometanownię
Każdy z tych kierunków wymaga jednak indywidualnej analizy. O opłacalności decydują m.in. lokalizacja, dostępność substratów, stan techniczny obiektu, możliwości odbioru ciepła lub gazu oraz zakres wymaganych zmian technologicznych.
Modernizacja dopasowana do możliwości inwestora
Kompleksowa modernizacja nie musi oznaczać jednorazowej, kosztownej przebudowy całej biogazowni. Można ją podzielić ją na etapy, uwzględniając zarówno pilność poszczególnych prac, jak i możliwości finansowe inwestora. W pierwszej kolejności usuwane są elementy stanowiące największe zagrożenie dla ciągłości pracy. Kolejne etapy mogą obejmować poprawę wydajności, automatyzację, ograniczenie kosztów własnych oraz przygotowanie instalacji do nowych modeli sprzedaży energii lub biogazu. Taki sposób działania pozwala rozłożyć nakłady inwestycyjne w czasie i skoncentrować się na rozwiązaniach przynoszących najszybszy efekt ekonomiczny.
Koniec 15-letniego okresu wsparcia nie musi oznaczać końca rentownej działalności. Może stać się początkiem kolejnego etapu – opartego na większej sprawności, profesjonalnym serwisie i pełniejszym wykorzystaniu potencjału istniejącej infrastruktury. Kluczowe jest odpowiednio wczesne przygotowanie strategii modernizacji. Im szybciej zostanie oceniony stan instalacji i wskazane jej słabe punkty, tym łatwiej będzie zaplanować prace bez ryzyka nagłych awarii oraz kosztownych przerw w produkcji.
Chcesz wiedzieć wszystko o biogazie? Czytaj „Akademię inwestora biogazowego”!
Pobierz bezpłatnie najnowszy numer:
Akademia Inwestora Biogazowego
Wyślij link na adres email:
Tekst: Marlena Krok, Dyrektor ds. serwisu agriKomp Polska
Zdjęcie: Shutterstock
Newsletter
Bądź na bieżąco z branżą OZE
