Dynamiczny rozwój biogazu w Polsce stawia przed jego użytkownikami nie tylko wyzwanie efektywnej produkcji energii, ale również kwestię zagospodarowania pofermentu. Choć niektórzy wciąż traktują go jako logistyczny kłopot, poferment coraz częściej, także przez samych rolników, uznawany jest za wartościowy nawóz i surowiec do dalszego użycia.

Reklama

Poferment zawiera niemal wszystkie składniki mineralne obecne w materiale wyjściowym takie jak: azot, fosfor, potas, a także mikroelementy takie jak: magnez, wapń czy siarka. Istotną zaletą jest forma, w jakiej azot w nim występuje: znaczna jego część przekształca się w łatwo przyswajalne przez rośliny jony amonowe (NH4 +). Dzięki temu poferment działa ,,szybciej” niż tradycyjny obornik czy kompost, a jego efektywność nawozowa jest porównywalna z nawozami mineralnymi.

Równie ważna jest poprawa struktury gleby. Materia organiczna zawarta w pofermencie zwiększa pojemność wodną podłoża, stymuluje aktywność mikrobiologiczną i wspiera tworzenie próchnicy.

Kiedy można stosować poferment?

Możliwość wykorzystania pofermentu zależy przede wszystkim od jego statusu prawnego. Jeżeli jest on stosowany na własnych gruntach przez podmiot prowadzący biogazownię, konieczne jest spełnienie wymagań wynikających z przepisów nawozowych oraz Programu azotanowego. Należy również prowadzić odpowiednią dokumentację dotyczącą ilości stosowanego produktu i powierzchni pól.

W przypadku planowanej sprzedaży lub przekazywania pofermentu innym rolnikom konieczne może być uzyskanie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi albo certyfikacja zgodnie z Rozporządzeniem UE 2019/1009, umożliwiająca oznakowanie produktu znakiem CE.

Wymaga to wykonania badań fizykochemicznych, mikrobiologicznych oraz oceny zawartości metali ciężkich, a jego aplikacja na polach wymaga zachowania odpowiednich terminów i dawek. Biogazownie zobowiązane są do prowadzenia dokumentacji obrotu pofermentem i posiadania wystarczających zdolności magazynowych zbiorników na minimum 4-6 miesięcy produkcji.

Decyzja nawozowa czy certyfikat?

Decyzja nawozowa jest procedurą krajową, w której producent występuje o zgodę administracyjną na wprowadzenie konkretnego produktu do obrotu jako nawozu lub środka poprawiającego właściwości gleby. W ramach tej procedury przedstawiana jest dokumentacja produktu, wyniki badań składu, parametrów jakościowych oraz bezpieczeństwa stosowania. Decyzja określa, jaki produkt został dopuszczony, jakie ma właściwości i w jaki sposób może być stosowany.

Certyfikacja CE pofermentu odbywa się natomiast w oparciu o wymagania prawa Unii Europejskiej. Producent musi wykazać, że poferment spełnia wymagania określone dla produktów nawozowych UE, w tym wymagania dotyczące składu, dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń, procesu produkcji oraz kontroli jakości. Po ich spełnieniu produkt może zostać oznakowany znakiem CE.


KONGRES BIOGAZU 2026 – W GRUDNIU SPOTKAMY SIĘ W WARSZAWIE


Wybór pomiędzy tymi rozwiązaniami zależy przede wszystkim od rodzaju stosowanych substratów, planowanego sposobu zagospodarowania pofermentu oraz tego, czy produkt ma być wykorzystywany lokalnie, czy sprzedawany na rynku unijnym. Warto pamiętać, że w przeciwieństwie do ścieżki krajowej certyfikacja CE działa na poziomie całej Unii Europejskiej, co oznacza, że raz zatwierdzony produkt może być legalnie wprowadzany do obrotu we wszystkich państwach członkowskich bez konieczności uzyskiwania odrębnych pozwoleń lokalnych. Certyfikacja CE zapewnia większą elastyczność w zakresie składu surowcowego. Dzięki zastosowaniu kategorii materiałowych CMC (Component Material Categories) producent nie musi każdorazowo aktualizować składu ani występować o nową zgodę w przypadku zmiany substratów, o ile nadal mieszczą się one w tej samej kategorii CMC.

Dodatkowo upraszcza i standaryzuje dokumentację, dzięki czemu procedura może być lepiej powtarzalna, bardziej przewidywalna i łatwiejsza do audytowania w skali przemysłowej. W związku z tym, właścicielom biogazowni coraz częściej polecany jest właśnie wybór ścieżki certyfikacji.

Poferment jest wartościowym produktem nawozowym, jeśli spełnia wymogi prawne i jakościowe. Jego zagospodarowanie otwiera przed biogazowniami nowe możliwości – przede wszystkim na rynku lokalnym, a coraz częściej również międzynarodowym.

Tekst: dr inż. Klaudia Wysokowska, Biogas Technology Consult Sp. z o.o.
Zdjęcie: Shutterstock

Chcesz wiedzieć wszystko o biogazie? Czytaj „Akademię inwestora biogazowego”!
Pobierz bezpłatnie najnowszy numer:

Akademia inwestora biogazowego

Akademia Inwestora Biogazowego

Pobierz za darmo i zapisz sie do newslettera

Wyślij link na adres email:

Zaznaczenie pola oznacza wyrażenie zgody na otrzymywanie od Biomass Media Group Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu drogą e-mailową newslettera oraz innych informacji handlowych w celu marketingu bezpośredniego, która jest świadczeniem wzajemnym w zamian za otrzymanie możliwości pobrania określonych treści. Zgoda ta może zostać wycofana w dowolnym momencie poprzez wykorzystanie linku dezaktywacyjnego dostępnego w każdej wiadomości. Więcej informacji na temat przetwarzania Twoich danych znajdziesz w Polityce prywatności [https://magazynbiomasa.pl/polityka-prywatnosci/].

Newsletter

Newsletter

Bądź na bieżąco z branżą OZE