Mówi się, że drewno jest surowcem, który w całym kosmosie występuje dużo rzadziej niż diamenty. Nie bez powodu Europejska Agencja Kosmiczna zdecydowała się na oszacowanie globalnych zasobów tego cennego materiału. To już rok, odkąd po orbicie okołoziemskiej kursuje satelita BIOMASS, wykonujący pomiary ziemskich zasobów leśnych.
Lasy całej Ziemi pod lupą
Wystrzelenie staliety 29 kwietnia ur. to część misji Earth Explorer. BIOMASS jest w stanie nie tylko badać drzewostany ziemskich lasów, ale też „zajrzeć” pod ich korony, przeprowadzając pomiary pni i gałęzi. To właśnie te części drzew magazynują największe ilości węgla i pozwalają ocenić, jak efektywnie lasy pochłaniają CO2.
8. Konferencja Biomasa i paliwa alternatywne – sprawdź!
Przez pierwsze miesiące trwały prace nad kalibracją i dostrojeniem satelity. Od stycznie br. dane zbierane podczas badań są dostępne publicznie.
Pozyskane informacje mają pomóc w dokładniejszym szacowaniu pochłaniania dwutlenku węgla przez lasy oraz pogłębić wiedzę na temat reakcji ekosystemów leśnych na zmiany klimatu i środowiska.
Pierwsze zdjęcia wykonane przez satelitę Biomass były publikowane już w lipcu ur.
Analiza drzew z kosmosu
Jeśli drzewo nie zostanie ścięte i fizycznie zważone, to jego masę można określić jedynie szacunkowo, poprzez parametry strukturalne. W klasycznej eko-metrii odbywa się to poprzez pomiar średnicy pnia, co jest podstawą do obliczeń. Misja BIOMASS działa na podobnej zasadzie, ale wykorzystuje do tego radar.
Długa fala pasma P emituje sygnał radarowy przez warstwę lasu. Następnie sygnał odbija się od poszczególnych elementów drzewostanu. Analiza tego rozproszonego sygnału pozwala określić strukturę lasu i oszacować takie parametry jak biomasa czy wysokość drzew.
Czytaj też: Europa w 2025 r.: rekordowe temperatury mórz, susze i rosnąca rola OZE
Misja Biomass jest podzielona na dwie fazy – tomograficzną i interferometryczną.
W fazie tomograficznej obszary leśne są obserwowane siedmiokrotnie, co pozwala odwzorować ich wewnętrzną strukturę. Dzięki temu powstają mapy 3D o rozdzielczości pionowej 15–20 m i przestrzennej 200 m. Ten etap potrwa około 18 miesięcy.
W drugiej fazie – interferometrycznej – ten sam obszar będzie obserwowany trzykrotnie w ciągu sześciu dni. Wielokrotne pomiary pozwalają uzyskać znacznie dokładniejsze dane dotyczące gęstości i struktury lasu niż pojedyncza obserwacja.
Biomasa i paliwa alternatywne. Czytaj za darmo w internecie!
Źródło i zdjęcie: Europejska Agencja Kosmiczna, na zdjęciu znajduje się tundra arktyczna
Newsletter
Bądź na bieżąco z branżą OZE
